ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΕΡΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΤΕΚΝΩΝ – ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΣΕ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΚΑΙ ΣΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ – ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΔΙΑ – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΩΓΗ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Αποδεικνύεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ότι το χρονικό διάστημα της συνάντησης της ανήλικης με τον πραγματογνώμονα, όπου καταγράφηκε η θετική αλληλεπίδρασή της με τον ενάγοντα πατέρα της και λίγο νωρίτερα (αρχές Νοεμβρίου 2017), με την πάροδο ικανού διαστήματος από το περιστατικό της 7.9.2017, η εναγόμενη αδικαιολόγητα δεν παρέδωσε τα τέκνα στον ενάγοντα, για την καθορισθείσα επικοινωνία, χωρίς μάλιστα καθόλου να αιτιολογήσει την άρνησή της αυτή, επικαλούμενη την επιθυμία των τέκνων της να μην τον συναντήσουν κι ενώ για το διάστημα αυτό δεν υπήρχε παιδοψυχιατρική εκτίμηση που επιβεβαιώνει την άρνηση αυτών, το δε διάστημα αυτό 2.11.2017 – 23.11.2017, όπως εκτέθηκε, η με αρ. 1270/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που είχε καθορίσει την επικοινωνία του ενάγοντος με τα ανήλικα τέκνα του ήταν σε ισχύ, αφού δεν είχε ανακληθεί – Συνεπώς η εναγόμενη υπαιτίως δεν παρέδωσε τα τέκνα για την καθορισμένη επικοινωνία στις 2.11.2017, 4.11.2017, 9.11.2017, 16.11.2017, 18.11.2017 και 23.11.2017, όμως πρόκειται για μία ενιαία εξακολουθητική συμπεριφορά, ώστε θα της επιβληθεί μία ποινή για την αποτροπή υπέρμετρων κυρώσεων σε βάρος της και τη διευκόλυνση της διαδικασίας και του τρόπου υπολογισμού της ποινής – Έσφαλε το Πρωτοβάθμιο που έκρινε διαφορετικά – (950, 947 ΚΠολΔ).
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
(Μον.Εφ.Πειρ. 57/2024)
Στην προκειμένη περίπτωση στην υπό κρίση αγωγή, περιλαμβάνονται τα αναγκαία στοιχεία που θεμελιώνουν την αξίωση του ενάγοντος, καθώς προσδιορίζεται ο εκτελεστός τίτλος και οι σχετικές με το δικαίωμα επικοινωνίας του ενάγοντος με το ανήλικο τέκνο διατάξεις με την απειλούμενη χρηματική ποινή για κάθε παράβαση, η επίδοση του εκτελεστού τίτλου στην εναγόμενη με επιταγή προς συμμόρφωση και η αρνητική συμπεριφορά αυτής. Η αγωγή δεν καθίσταται αόριστη από τον εσφαλμένο αριθμητικό υπολογισμό, αναφοράς παραβάσεων της απόφασης για 16 ημερομηνίες, ενώ το αγωγικό αίτημα έχει υπολογισθεί επί 17 φορές, καθώς η χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση θα υπολογισθεί για τις ημερομηνίες που αναφέρονται. Στοιχείο της αγωγής δεν είναι επίσης η άσκηση κύριας αγωγής δεδομένου ότι η απόφαση ασφαλιστικών μέτρων αναδίδει τις συνέπειές της έως την αποδυνάμωσή της, αν δεν ασκηθεί τελικώς η κύρια αγωγή. Συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο έκρινε ορισμένη την αγωγή δεν έσφαλε και πρέπει να απορριφθεί ο πρώτος λόγος της έφεσης ως αβάσιμος.
Οι διάδικοι ενάγων …… και εναγόμενη ……… τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο, κατά το Ανατολικό Ορθόδοξο Δόγμα, στον Ιερό Ναό …….. Νίκαιας Αττικής, στις 7/7/2012, από τον οποίο απέκτησαν δύο ανήλικα τέκνα, την …….., η οποία γεννήθηκε στις 16/1/2014 και τη …………, η οποία γεννήθηκε στις 4/2/2016. Η έγγαμη συμβίωσή τους διακόπηκε οριστικά από τον Απρίλιο του 2017. Δυνάμει της με αρ. 1271/2017 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων η επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων ανατέθηκε προσωρινά στην εναγόμενη μητέρα τους ………… και ρυθμίστηκε προσωρινά το δικαίωμα επικοινωνίας του ενάγοντος με τα τέκνα του α) κάθε Πέμπτη από ώρα 17.00 έως 21.00, β) κάθε δεύτερη βδομάδα, από ώρα 10.00 του Σαββάτου έως ώρα 20.00 της Κυριακής, γ) μία εβδομάδα τις διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα εναλλάξ και στις θερινές διακοπές τα ζυγά έτη από την 1 έως την 17η Αυγούστου και τα μονά από τις 17 έως 26 Αυγούστου. Σε βάρος της εναγομένης απειλήθηκε χρηματική ποινή 200,00 € και προσωπική κράτηση 10 ημερών για κάθε περίπτωση παράβασης της διάταξης της απόφασης περί επικοινωνίας. Η άνω απόφαση όρισε επιπλέον προθεσμία 3 μηνών από τη δημοσίευσή της (25.7.2017) για άσκηση κύριας αγωγής.
Αντίγραφο εξ απογράφου της άνω απόφασης με την από 28.7.2017 επιταγή προς εκτέλεση επιδόθηκε στην εναγόμενη στις 28.7.2017 (βλ. την με αρ, …./28.7.2017 έκθεση επίδοσης του δικ. επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ……… Ο ενάγων εξάλλου κατέθεσε στις 23.10.2017 την από 23.10.2017 και με αρ. καταθ. ……./2017 αγωγή του με αίτημα την ρύθμιση της επικοινωνίας, την οποία επέδωσε στην εναγόμενη στις 24.10.2017 (…….. Δ/24.10.2017 του δικ. επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ……..) δηλαδή εντός της άνω προθεσμίας των 3 μηνών. Μεταγενέστερα, στις 7.2.2018 παραιτήθηκε του δικογράφου της άνω αγωγής με προφορική δήλωση της πληρεξουσίας του Δικηγόρου που καταχωρίστηκε στα πρακτικά (βλ. τα με αρ. 77/2018 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς) όμως με βάση τα όσα εκτέθηκαν, η παραίτηση αυτή δεν έχει ως συνέπεια την αυτοδίκαιη παύση της ισχύος της της άνω απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, παρά συνιστά λόγο ανάκλησης αυτής (άρθρο 698 παρ. 1 εδ. δ’ ΚΠολΔ), ενώ ο ενάγων άσκησε νέα αγωγή στις 21.5.2018 (με αριθ. κατάθεσης ……./2018), επί της οποίας έχει εκδοθεί η με αριθμό 3043/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.
Περαιτέρω από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι ένας από τους λόγους του χωρισμού των διαδίκων ήταν οι υποψίες της εναγόμενης ότι ο ενάγων εκδήλωνε ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά έναντι του μεγαλύτερου τέκνου τους ….., η οποία παρατήρησε ερυθρότητα στα γεννητικά όργανα (αιδοίο) της ανήλικης. Η βασιμότητα των υποψιών αυτών δεν πιθανολογήθηκε από την ως άνω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία καθόρισε τον άνω τρόπο επικοινωνίας του εναγόμενο με τα τέκνα του με τον τρόπο προαναφέρθηκε, παρέχοντας σ’ αυτόν τη δυνατότητα να βλέπει τα τέκνα του, χωρίς την παρουσία τρίτων μία φορά την εβδομάδα, κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο με διανυκτέρευση, κι επιπλέον στις διακοπές Χριστουγέννων και θερινές διακοπές για συνεχές χρονικό διάστημα (1 εβδομάδα και 17 ημέρες αντίστοιχα).
Η εναγόμενη παρά το ότι δεν είχε συμμορφωθεί με την προσωρινή διαταγή παρέδωσε τα τέκνα στον ενάγοντα για να περάσουν τις θερινές διακοπές το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου του 2017. Μετά την επάνοδο των τέκνων η μεγάλη κόρη ….. εμφάνισε σπυράκια στο σώμα της κι επιθετική συμπεριφορά και διαταραχές ύπνου, η δε Δήμητρα παρουσίασε διάρροια και πυρετό. Η κατάστασή τους αυτή αποδόθηκε σε συνδυασμό παραγόντων, κυρίως στον αποχωρισμό από την μητέρα τους σε πολύ μικρή ηλικία για μεγάλο χρονικό διάστημα και τον χωρισμό των γονέων τους και όχι ευθέως σε αρνητική επενέργεια του ενάγοντος (βλ. ιδίως την από 8.1.2018 βεβαίωση της κλινικής ψυχολόγου παιδοψυχολόγου ………….) Στις 7.9.2017 ο ενάγων μετέβη εκ νέου να παραλάβει τα τέκνα του για την καθορισθείσα επικοινωνία, όμως συνέβη επεισόδιο μεταξύ των διαδίκων, καθώς η …… αρνήθηκε να πάει με τον πατέρα της με αποτέλεσμα ο ενάγων να την τραβήξει με τη βία προς το μέρος του προξενώντας σωματική βλάβη στην εναγόμενη, τέως σύζυγό του που παρεμβλήθηκε (βλ. την από 8.9.20187 ιατροδικαστική έκθεση κατά την οποία διαπιστώθηκε ερυθρότης αριστερού βραχίονος και κεφαλαλγία της εναγόμενης). Μετά το περιστατικό αυτό, δεν πραγματοποιήθηκε καμία επικοινωνία του ενάγοντος με τα τέκνα του, τις καθορισμένες ημερομηνίες 9.9.2017, έως 23.11.2017 και ειδικότερα 9.9.2017, 21.9.2017, (δεν αναφέρεται στην αγωγή η 14.9.2017) 23.9.2017, 28.9.2017, 5.10.2017, 7.10.2017, 12.10.2017, 19.10.2017, 21.10.2017, 26.10.2017, 2.11.2017, 4.11.2017, 9.11.2017, 16.11.2017, 18.11.2017 και 23.11.2017, ο δε ενάγων υπέβαλε ισάριθμες μηνύσεις σε βάρος της εναγόμενης συζύγου του για παράβαση του άρθρου 232 Α του τότε ισχύοντος Π.Κ.
Σύμφωνα με την από 27.11.2017 έκθεση παιδοψυχολόγου – κλινικής ψυχολόγου ……, την οποία προσκόμισε η ενάγουσα, μετά το βίαιο επεισόδιο μεταξύ των διαδίκων ενώπιον των παιδιών στις 7.9.2017, η ανήλικη ……. (ηλικίας 3,5 ετών) εμφάνιζε άγχος, ανησυχία, ανασφάλεια φόβο, θυμό κι επιθετικότητα και άρνηση σχετικά με την επαφή με τον πατέρα, από δε την ψυχολογική εκτίμηση της άνω ανήλικης προκύπτει ότι ήταν εμφανώς αρνητικά καταγεγραμμένη στον ψυχισμό της η πατρική φιγούρα, καθώς η συμπεριφορά του πατέρα της (δεν διευκρινίζεται αν αφορά μόνο την ίδια ή και την μητέρα της) της είχε προκαλέσει άγχος φόβο και ανασφάλεια κι επιβάρυνε αναπόφευκτα το συναίσθημά της. Κατά την ίδια ψυχολόγο στην παρούσα φάση η επικοινωνία δεν ήταν δυνατό να υλοποιηθεί, καθώς και τα δύο παιδιά και ειδικά η ….. δήλωνε σταθερά άρνηση και απροθυμία στην επικοινωνία με τον πατέρα.
Η ανωτέρω ψυχολόγος πάντως δεν πήρε θέση για τον αν ο ενάγων είχε προβεί σε σεξουαλική κακοποίηση της άνω θυγατέρας του αναφέροντας ότι λόγω της παιδοψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης που διενεργήθηκε από τον ορισθέντα πραγματογνώμονα δεν προέβη σε ενδελεχή εξέταση του τέκνου , αναφορικά με την σεξουαλική του παραβίαση από τον πατέρα.
Όμως στις 9.11.2017 έλαβε χώρα συνάντηση του ορισθέντος (στην ποινική δικογραφία) πραγματογνώμονα παιδοψυχίατρου ………… του Ελληνικού Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών με την ανήλικη …., παρουσία των διαδίκων, εναγόμενης και ενάγοντος (είχαν προηγηθεί 2 συναντήσεις, χωρίς τον ενάγοντα) όπου η ανήλικη, ενώ αρχικά αρνήθηκε να συναντηθεί με το πατέρα της και ήταν αμήχανη, με την πάροδο του χρόνου έπαιξε μαζί του δείχνοντας απόλυτη εμπιστοσύνη, με ευχάριστη διάθεση και χωρίς να απευθυνθεί στην μητέρα της για ασφάλεια. Την συνάντηση αυτή ο πραγματογνώμων χαρακτήρισε ρέουσα, με εμπιστοσύνη, χωρίς φόβο και μη αναμενόμενη, αν ο πατέρας είχε προκαλέσει πόνο στο παιδί. Ο ίδιος πραγματογνώμων έκρινε αβάσιμες τις καταγγελίες της εναγόμενης για σεξουαλική παρενόχληση της …. από τον ενάγοντα, αναφέροντας ότι η ερυθρότητα στη περιοχή των γεννητικών οργάνων της ανήλικης … θα μπορούσε να αποδοθεί σε πλημμελή φροντίδα υγιεινής ή σε αυνανιστική δραστηριότητα του τέκνου.
Aπό τα παραπάνω καταφαίνεται, ότι αρχικά υπήρχε πράγματι άρνηση των τέκνων του ενάγοντος να επικοινωνήσουν μαζί του (και κυρίως της μεγαλύτερης ………. που είχε περισσότερο συγκροτημένο λόγο, καθώς η μικρότερη ….. ήταν 1,5 ετών), που οφειλόταν και στην συμπεριφορά του ιδίου του ενάγοντος έναντι της εναγόμενης, στο επεισόδιο της 7.9.2017. ¨Όμως το αρνητικό αυτό συναίσθημα δεν υπήρχε στις αρχές Νοεμβρίου του 2017, όπως διαπίστωσε και ο ορισθείς πραγματογνώμων, χωρίς οι διαπιστώσεις αυτού να αναιρούνται από την έκθεση της ψυχολόγου …….., η οποία ενώ ανέφερε για αρνητικά συναισθήματα των τέκνων του έναντι του ενάγοντος, δεν προσδιόρισε το χρόνο των συναντήσεων, όπου διαπίστωσε αυτά (αν δηλαδή αυτά υπήρχαν αμέσως μετά το συμβάν της 7.9.2017 ή και μεταγενέστερα).
Επισημαίνεται ότι ο ενάγων προσερχόταν κανονικά στην οικία της εναγόμενης για την ορισθείσα επικοινωνία, η τελευταία όμως αρνείτο να παραδώσει τα τέκνα και συνήθως δεν απαντούσε ούτε στην κρούση του θυροτηλέφωνου (βλ. καταγραφές βιβλίου συμβάντων). Μόνο στις 14.9.2017 δήλωσε στα αστυνομικά όργανα ότι τα τέκνα δεν επιθυμούσαν να επικοινωνήσουν με τον ενάγοντα. Ακόμα είναι άξιο μνείας ότι η εναγόμενη, ενώ δεν εφάρμοζε την άνω απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, δεν υπέβαλε αίτηση ανάκλησης αυτής, παρά στις 28.11.2017 (αρ. καταθ. …../2017, όπου με την προσωρινή διαταγή της 7.12.2017 χωρίς να πιθανολογηθεί σεξουαλική κακοποίηση των τέκνων, καθορίστηκε τρόπος επικοινωνίας κάθε Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη από ώρα 16.30 έως ώρα 20.00 στην οικία της αιτούσας, με τη παρουσία του παππού της πατρικής γραμμής και της γιαγιάς της μητρικής γραμμής των ανηλίκων.
Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και η με αρ. 286/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, που μεταρρύθμισε την με αρ. 1271/2017 απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου, καθορίζοντας τρόπο επικοινωνίας κάθε Τρίτη και Πέμπτη ώρα 17.00 και 20.30 και κάθε πρώτη και Τρίτη Κυριακή από ώρα 11.00 έως 14.00 με την παρουσία της μητέρας της αιτούσας και προαιρετικώς του πατέρα του. ¨Ήδη ο ενάγων με το με αρ. …../2020 βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιώς έχει απαλλαγεί από κάθε κατηγορία σε σχέση με την ανήλικη θυγατέρα του και με την με αρ. 298/2021 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς έχει καθορισθεί συνεπιμέλεια μεταξύ των διαδίκων με εναλλασσόμενη διαμονή των ανηλίκων τέκνων.
Από τα παραπάνω αποδεικνύεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, ότι το χρονικό διάστημα της συνάντησης της ανήλικης ….. με τον πραγματογνώμονα, όπου καταγράφηκε η θετική αλληλεπίδρασή της με τον ενάγοντα πατέρα της και λίγο νωρίτερα (αρχές Νοεμβρίου 2017), με την πάροδο ικανού διαστήματος από το περιστατικό της 7.9.2017, η εναγόμενη αδικαιολόγητα δεν παρέδωσε τα τέκνα στον ενάγοντα, για την καθορισθείσα επικοινωνία, χωρίς μάλιστα καθόλου να αιτιολογήσει την άρνησή της αυτή, επικαλούμενη την επιθυμία των τέκνων της να μην τον συναντήσουν κι ενώ για το διάστημα αυτό δεν υπήρχε παιδοψυχιατρική εκτίμηση που επιβεβαιώνει την άρνηση αυτών. Το διάστημα αυτό 2.11.2017 – 23.11.2017, όπως εκτέθηκε, η με αρ. 1270/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που είχε καθορίσει την επικοινωνία του ενάγοντος με τα ανήλικα τέκνα του ήταν σε ισχύ, αφού δεν είχε ανακληθεί.
Συνεπώς η εναγόμενη υπαιτίως δεν παρέδωσε τα τέκνα για την καθορισμένη επικοινωνία στις 2.11.2017, 4.11.2017, 9.11.2017, 16.11.2017, 18.11.2017 και 23.11.2017, όμως πρόκειται για μία ενιαία εξακολουθητική συμπεριφορά, ώστε θα της επιβληθεί μία ποινή για την αποτροπή υπέρμετρων κυρώσεων σε βάρος της και τη διευκόλυνση της διαδικασίας και του τρόπου υπολογισμού της ποινής. Λαμβάνοντας υπόψη το επίδικο χρονικό διάστημα και τον αριθμό των παραβάσεων η ποινή πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των 600,00 € και η προσωπική κράτηση αυτής σε χρονικό διάστημα 3 ημερών.
Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφασή έκανε στο σύνολό της δεκτή την αγωγή του ενάγοντος έσφαλε και συνεπώς κατά παραδοχή των λοιπών λόγων της έφεσης (2ου -4ου) θα πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση και ως ουσιαστικά βάσιμη. Να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να διακρατηθεί η αγωγή από το παρόν Δικαστήριο, να βεβαιωθεί ότι η εναγόμενη παραβίασε με πρόθεση την με αρ. 1271/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, ως προς τη διάταξή της για την επικοινωνία του ενάγοντος με τα τέκνα του, για το διάστημα από 2.11.2017 έως 23.11.2017 και να καταδικασθεί σε χρηματική ποινή 600 € και προσωπική κράτηση 5 ημερών. Λόγω του ότι εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη απόφαση θα πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου της έφεσης στην εκκαλούσα (άρθρο 495 ΚΠολΔ).
Τέλος, τα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας αυτών, αλλά και εύλογης αμφιβολίας ως προς την έκβαση τη δίκης (άρθρο 179 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ’ουσίαν την έφεση.
ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλουμένη, με αρ. 2282/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς.
ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου της έφεσης στην εκκαλούσα που κατέθεσε αυτό.
ΚΡΑΤΕΙ και δικάζει την από 24.1.2018 και με αρ. καταθ. ……./2018 αγωγή.
ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει αυτήν.
ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ότι η εναγόμενη παρέβη την με αρ. 1271/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, ως προς τη διάταξή της για την επικοινωνία του ενάγοντος με τα ανήλικα τέκνα του, για το διάστημα από 2.11.2017 έως 23.11.2017.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ αυτή σε χρηματική ποινή εξακοσίων (600) € και προσωπική κράτηση διάρκειας πέντε (5) ημερών.
ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους, στις 5.2.2024.
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
- Δες και άρθρο Ανάκληση Απόφασης Ασφαλιστικών Μέτρων
- Δες και άρθρο Διαζύγιο
- Δες και άρθρο Μετοίκηση Οικογενειακής Στέγης
- Δες και άρθρο Συνεπιμέλεια Τέκνου
- Δες και άρθρο Διατροφή Τέκνων- Τρόποι Είσπραξης
- Δες και άρθρο Επιμέλεια και Αρπαγή Τέκνων
- Δες και άρθρο Αλλαγή Πόλης Ανήλικων Τέκνων
- Δες και άρθρο Παρένθετη Μητέρα – Άδεια Δικαστηρίου
ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΡΑΤΗΣΗ ΜΗΤΕΡΑΣ
1. Τι μπορώ να κάνω αν δεν μου παραδίδονται τα παιδιά για επικοινωνία;
Όταν υπάρχει δικαστική απόφαση που ρυθμίζει την επικοινωνία και ο άλλος γονέας αρνείται να παραδώσει τα τέκνα, ο θιγόμενος γονέας ασκεί αγωγή με βάση τα άρθρα 947 και 950 ΚΠολΔ, ζητώντας την καταδίκη του υπαίτιου σε χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση για κάθε παράβαση. Προϋπόθεση είναι να έχει επιδοθεί η εκτελεστή απόφαση με επιταγή προς συμμόρφωση και να αποδεικνύεται η υπαίτια άρνηση παράδοσης. Στην περίπτωση που η άρνηση επαναλαμβάνεται σε διαδοχικές καθορισμένες ημερομηνίες, το δικαστήριο μπορεί να την εκλάβει ως ενιαία εξακολουθητική συμπεριφορά και να επιβάλει μία ενιαία ποινή, αποφεύγοντας υπέρμετρες κυρώσεις.
2. Τι ποινές προβλέπονται κατά του γονέα που παραβιάζει την επικοινωνία;
Το δικαστήριο, εφόσον διαπιστώσει υπαίτια παραβίαση της απόφασης για την επικοινωνία, καταδικάζει τον υπεύθυνο γονέα σε χρηματική ποινή υπέρ του άλλου και σε προσωπική κράτηση. Στην εξεταζόμενη υπόθεση, το Μονομελές Εφετείο Πειραιώς επέβαλε χρηματική ποινή 600 ευρώ και προσωπική κράτηση πέντε ημερών, αντιμετωπίζοντας έξι παραβάσεις ως ενιαία εξακολουθητική συμπεριφορά. Το ύψος της ποινής εξαρτάται από τον αριθμό των παραβάσεων, τη διάρκεια και τον βαθμό υπαιτιότητας. Η αρχικά απειλούμενη ποινή στην απόφαση ασφαλιστικών μέτρων (π.χ. 200 ευρώ και 10 ημέρες ανά παράβαση) λειτουργεί ως ανώτατο πλαίσιο, χωρίς να δεσμεύει απόλυτα το δικαστήριο της εκτέλεσης.
3. Πόσο διαρκεί η διαδικασία της αγωγής για παραβίαση επικοινωνίας;
Η διαδικασία ακολουθεί τη διαδικασία των οικογενειακών διαφορών στο Μονομελές Πρωτοδικείο και, κατά κανόνα, η συζήτηση προσδιορίζεται εντός 10 έως 18 μηνών από την κατάθεση, ανάλογα με το πινάκιο του δικαστηρίου. Η έκδοση απόφασης συνήθως λαμβάνει χώρα 4 έως 8 μήνες μετά τη συζήτηση. Σε περίπτωση άσκησης έφεσης από οποιονδήποτε διάδικο, η εκδίκαση στο Εφετείο μπορεί να προσθέσει 1,5 με 2,5 χρόνια. Επειδή η ζημία στη σχέση γονέα–τέκνου είναι άμεση, παράλληλα με την αγωγή εξετάζεται και η άσκηση αίτησης ασφαλιστικών μέτρων ή λήψης προσωρινής διαταγής, που αντιμετωπίζονται πιο γρήγορα.
4. Τι αποδεικτικά στοιχεία χρειάζομαι για να κερδίσω την αγωγή;
Απαραίτητα στοιχεία είναι ο εκτελεστός τίτλος (η απόφαση που ρύθμισε την επικοινωνία με την απειλούμενη ποινή), η έκθεση επίδοσης απογράφου με επιταγή προς συμμόρφωση και αποδείξεις της άρνησης παράδοσης για κάθε συγκεκριμένη ημερομηνία. Χρήσιμα είναι καταχωρήσεις σε αστυνομικά βιβλία συμβάντων, εκθέσεις δικαστικών επιμελητών, μάρτυρες, μηνύματα και πραγματογνωμοσύνες. Όπως φάνηκε στην υπόθεση που σχολιάζουμε, η ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη που διαπίστωσε θετική αλληλεπίδραση παιδιού–γονέα ήταν καθοριστική για την απόρριψη του ισχυρισμού περί άρνησης των τέκνων. Η συστηματική καταγραφή κάθε άκαρπης μετάβασης για παραλαβή των παιδιών ενισχύει σημαντικά την υπόθεση.
5. Τι πιθανότητες έχω αν ο άλλος γονέας επικαλείται άρνηση των παιδιών;
Η απλή επίκληση της επιθυμίας των τέκνων να μη συναντήσουν τον γονέα δεν αρκεί ως δικαιολογία, εφόσον δεν υποστηρίζεται από παιδοψυχιατρική εκτίμηση και δεν έχει ζητηθεί ανάκληση της απόφασης που ρυθμίζει την επικοινωνία. Τα δικαστήρια αξιολογούν αυστηρά τον ισχυρισμό αυτόν, ιδίως όταν ο γονέας που έχει την επιμέλεια δεν προβαίνει σε καμία θεσμική ενέργεια (αίτηση ανάκλησης, παιδοψυχιατρική εκτίμηση) και απλώς αρνείται την παράδοση. Όταν αποδεικνύεται ότι η άρνηση οφείλεται στη στάση του γονέα και όχι σε γνήσια ψυχολογική επιβάρυνση των παιδιών, οι πιθανότητες ευδοκίμησης της αγωγής είναι σημαντικές.
6. Ποιος είναι ο ρόλος του δικηγόρου σε αυτή την υπόθεση;
Ο δικηγόρος αναλαμβάνει την επίδοση του εκτελεστού τίτλου με επιταγή προς συμμόρφωση, την τεκμηρίωση κάθε παράβασης με αποδεικτικά μέσα, τη σύνταξη και άσκηση της αγωγής με ορθό υπολογισμό των παραβιάσεων και τη δικαστική εκπροσώπηση του πελάτη. Παράλληλα συνεκτιμά αν συντρέχει λόγος για ανάκληση ή μεταρρύθμιση της αρχικής απόφασης, ώστε να διασφαλιστεί ομαλή επικοινωνία στο μέλλον. Το γραφείο μας έχει χειριστεί υποθέσεις παραβίασης επικοινωνίας ενώπιον Πρωτοδικείων και Εφετείων, με εξειδίκευση στη δικονομική στρατηγική των άρθρων 947 και 950 ΚΠολΔ και στη συνδυαστική αξιοποίηση παιδοψυχιατρικών εκτιμήσεων.


